Crazy Ones | Mac | iPad | Leren | Professionaliseren

Radio Lingua Festive Phrases

Op December 14, 2010 Door Fons

Lees verder ...

Mag ik jullie aandacht?

Op November 26, 2010 Door Fons

Lees verder ...

MacBeurs.be

Op November 20, 2010 Door Fons

Lees verder ...

Het zou zomaar kunnen zijn dat je het (ondanks dat het een worldwide trending topic op Twitter was) maar Sugata Mitra sloot vorige week donderdag een prima editie van Dé Onderwijsdagen af. Met hem hadden de organisatoren een heel erg benaderbare Grote Spreker (en denker) binnen gehaald. De kern van Mitra's verhaal bestaat voor mij uit twee dingen.

Het eerste punt is het citaat van Arthur C. Clark dat Mitra in vrijwel al zijn presentaties naar voren brengt: A teacher that can be replaced by computer should be. Blijft een even heldere als ingrijpende gedachte waar ik me in kan vinden. Er is inmiddels technologie voorhanden die het leren beter, efficiënter en waarschijnlijk zelfs stukken aantrekkelijker weet te maken. Die moet je als school héél snel adopteren zodat je die leraar weer naar de kern van z'n werk kunt laten gaan of (heel praktisch) zodat je de vergrijzing in het onderwijs op een slimme manier het hoofd kan bieden.

Het tweede punt dat Mitra maakte was zijn constatering dat If children have interest, learning happens. Het is een variant op het mantra Engage me or enrage me. Leerlingen voelen vaak geen enkele band met de leerstof of de manier ze er op onze scholen mee om moeten gaan. Pas als ze het idee hebben dat het opdoen van kennis en (bijbehorende) vaardigheden relevant en toegepast is, als dat wat ze moeten leren een intrinsieke meerwaarde oplevert, dan pas gaan ze leren en raken ze betrokken.

Mooie gedachtes, ik geloof er ook zeker in, die er tijdens Dé Onderwijsdagen ingingen als Gods woord in een ouderling (om mijn moeder hier ook maar eens te citeren). Het ovationele applaus aan het einde van zijn verhaal was volkomen terecht. Of ... kijk, ik had Mitra al een paar keer live gezien, een keer echt en een keer online, ik ken de filmpjes (ik veronderstelde dat hij net als Sir Ken Robinson) geen onbekende voor de zaal zou zijn en blijft het gewoon leuk om zo'n man om zo'n man eens in het echt te zien. Maar daar zou het niet om moeten gaan!? Ik was oprecht verbaasd over wat ik links en rechts om me heen hoorde tijdens en na afloop Mitra's verhaal. En ook in de dagen erna gonsde het op de edublogs over de verbluffende inzichten van Mitra. Stel je toch eens voor zeg, dat we met die ideeën iets gingen doen. Geweldig. Ongelooflijk. Je moet er maar op komen!

En toen werd het stil ... Want ondanks alle inspirerende verhalen over ontwrichtend innoveren, creatief ondernemen en instituutvrij leren, blijft het in de praktijk van het onderwijs angstvallig rustig. Dé Onderwijsdagen zijn achter de rug, Johnson, Muller, Alberdingk Thijm en Mitra zijn weer naar huis en op school wacht de waan van de dag en dus blijven ideeën niet meer dan dat: ideeën

Dát scholen moeten innoveren weten we, welke inzichten daarbij waardevol zijn weten we, dat kleine ontwrichtende innovaties tot grootse dingen kunnen leiden weten we ook, maar hoe wat dat allemaal in de praktijk gaan brengen, dat weten we dan weer niet. Althans, we doen er als 'onderwijs' in elk geval niet veel mee. Wat gaan we nu daadwerkelijk doen met die ideeën en inzichten? Zijn er scholen en docenten die leren zonder docent durven te laten gebeuren? Zijn er scholen en docenten die in de talenten van kinderen durven te investeren of die in het curriculum ruimte laten voor de dingen waar leerlingen echt belangstelling voor hebben?

We hebben volgens mij rumoer nodig, wrijving, spanning, gedoe, revolutie, van alles ... maar niet de stilte na Mitra.

Lees verder ...

Profiel: Science Leadership Academy

Op November 13, 2010 Door Fons

Het is niet de eerste keer dat ik schrijf over Chris Lehmanns Science Leadership Academy. Ik volg Chris' blog al erg lang, hou hem goed in de gaten op twitter en zijn verhaal tijdens TEDxNYED was voor mij weer een bron van inspiratie. Ik noem tijdens presentaties en workshops SLA graag als een school waar betrokkenheid bij de leerlingen en het leren, het vrij en bovenal creatief kunnen denken en doen, het uitdagen van leerlingen met authentiek leerwerk en de nagenoeg onzichtbare integratie van technologie in het leerproces een prachtige onderwijspraktijk opleveren.

SLA biedt exclusief projectonderwijs maar / en weet daarmee moeiteloos leerlingen boven het gemiddelde niveau te krijgen voor de gestandardiseerde toetsen van de staat Pennsylvania waar die arme leerlingen helaas nog steeds langs moeten. Daarmee logenstraft de school met haar praktijk de gangbare gedachte dat projectonderwijs leuk is, maar dat er 'ook nog voor de toetsen en eindexamens geleerd moet worden.

Wat ik eigenlijk niet eens wist (of me niet gerealiseerd had) is dat de SLA ook een Mac-school is. Zelfs zo'n bijzondere Mac-school dat ze met een profiel op de onderwijspagina's van de internationale Apple site staan. Het is leuk dat Lehmann en zijn collega's zo enthousiast zijn over de Mac, maar probeer even door de tamelijk ronkende marketingtaal heen te kijken naar waar de school voor staat. Echt de moeite waard.

En als iemand in Nederland zo'n soort school gaat opzetten, dan hang ik mijn ondernemerschap met liefde aan de wilgen.

Lees verder ...

Onderwijs: sneller en goedkoper

Op November 12, 2010 Door Fons

Wat mij betreft de meest prikkelende presentatie van Dé Onderwijsdagen 2010 was die van Michiel Muller. Muller is geen onderwijsmens, althans niet in de traditionele zin van het woord. Hij is ondernemer (serial entrepeneur) en hij heeft dat wat hij heeft geleerd van het opzetten van een aantal succesvolle bedrijven helder voor de geest.

Muller vertelde over zijn ondernemingen Tango en RouteMobiel en hoe zij realtief makkelijk innovatief konden zijn ten opzichte van bijvoorbeeld een moloch / instituut als de ANWB: door sneller en goedkoper te zijn en te durven denken dat dat misschien wel eens een goede, positieve propositie zou kunnen zijn. Muller ging in op hoe de creatiespiraal van Marinus Knoope een grote rol had gespeeld bij het ontwikkelen van deze innovatie bedrijven. Hij benadrukte daarbij het belang van het geloof in eigen kunnen en inzicht, het geloof in iets wezenlijk nieuws neer te kunnen zetten.

Dat geloof in eigen kunnen en inzicht, die overtuiging dat nieuwe dingen kúnnen werken, mis ik vaak als er gesproken wordt over onderwijsinnovatie (net als de ANWB dat mistte), maar het is iets wat innovatieve scholen wél kunnen, ik zie dat gelukkig in de praktijk van een antal scholen waar ik mee mag werken). Geloven in dat iets innovatiefs zou kunnen werken of zelfs een essentiële verbetering zou kunnen zijn, is vaak simpelweg niet genoeg voor 'het onderwijs'. De roep om onderzoek, de neiging naar evidence based innovatie en een overheid en onderwijsinspectie (of misschien wel een bijna compleet onderwijsveld) die alleen maar kunnen denken in uniformiteit, standaarden en die bestaan in een gezapige overtuiging van de eigen kwaliteit (die in feite weinig meer is dan gebrek aan een goed alternatief) staat veel praktische en op ervaring gebaseerde innovatie in de weg.

Voorbeelden van Muller gaven wel aan dat innoveren niet iets is waarbij je over een nacht ijs gaat en dat het belangrijk is open te innoveren; je wijsheid elders te halen als daar aanleiding of noodzaak voor is en je eigen inzichten en ervaringen te delen met partners. Muller zette me grijnzend aan het denken gezet door iets wat hij bijna achteloos, zo tussen neus en lippen door stelde, namelijk dat denken in termen als sneller en goedkoper ook wel eens een manier zouden kunnen zijn om onderwijs te innoveren. Kijk, daar hou ik van!

De parallel tussen giganten als de ANWB of grote bezineleveranciers waar eigenlijk best mee te concurreren is en het onderwijs is best te trekken volgens mij. De achterliggende gedachte is om te beginnen dat een relatief kleine 'onderneming' zoals een individuele school de drijvende kracht zou kunnen zijn achter een grote innovatie. Dus dat échte innovatie niet te verwachten is van hét onderwijs. Een gedachte die eerder op de eerste dag van Dé Onderwijsdagen 2010 werd onderstreept door Curtis Johnson (ja, die van Disrupting Class). Sneller en goedkoper onderwijs bieden, zonder aan kwaliteit in te boeten... dat moet toch kunnen? Zeker als je, net zoals Muller heeft gedaan, inzet op open innovatie, slim samenwerken en de overtuiging dat je iets doet waarvan de markt nog niet weet dat ze er op zit te wachten.

Sugata Mitra stelde in zijn afsluitende keynote iets dat je best in het verlengde zou kunnen zien van het verhaal van Muller. Mitra citeerde Arthur C. Clarke: A teacher that can be replaced by a machine should be. Een citaat dat Mitra vaker gebruikt en dat ik ook (net als hij) graag herhaal in een zaal vol leraren. Maar net als bij Muller heeft gedaan bij Tango, zou je in het onderwijs de kernactivietit (leren) wellicht best kunnen laten gebeuren zonder de dure overhead van leraren. Mitra's experimenten wijzen immers uit dat leren met alleen technologie best kan plaatsvinden op voorwaarde dat de lerende er een belang bij heeft. Sneller klaar kunnen zijn met een uitdagende en betekenisvolle schoolopleiding, cursus of leergang zou dat prima kunnen zijn.

De huidige regering wil bezuinigen, lijkt het ondernemersschap een warm hart toe te dragen en wil blijkbaar ook dat "scholen, ouders, vakbonden en andere belangenorganisaties mee […] denken en discussiëren over het onderwijs, en daarbij ingesleten patronen en 'heilige huisjes' niet onbesproken te laten". (De Telegraaf). Mevrouw de Minister, u kunt me bellen!

Kleine (leuke) update Stem op Michiel Mullers boek bij de verkiezing van het beste ondernemersboek van Sprout, laat hier een creatieve reactie achter en maak kans op een gesigneerd exemplaar van dat boek.

Lees verder ...

Helikon deed Dé Onderwijsdagen 2010

Op November 10, 2010 Door Fons

Ik zou natuurlijk een uitgebreide sfeerimpressie van Dé Onderwijsdagen 2010 kunnen geven, maar dat heeft niet zo heel veel zin. Vooral omdat Wilfred Rubens dat al op een geweldige manier heeft gedaan (net als een aantal andere edubloggers). Dus ik wil in dat opzicht volstaan met de organisatie te complimenteren met een goed georganiseerd evenement met een breed aanbod aan workshops, onverwacht inspirerende keynote-sprekers (zelf was ik erg enthousiast Michiel Muller) en een programma dat veel ruimte liet om te reflecteren en te netwerken.

Ik heb toch wel een aantal dingen gehoord die me op een goede manier hebben geprikkeld en waar ik zeker nog wel een kort stukje over wil schrijven, maar ik moet het ook nog even op me in laten werken allemaal. Het gevoel van urgentie om werk te maken van échte onderwijsinnovatie en de gedachte dat misschien alleen ontwrichtende innovaties onderwijs een ferme duw in de richting van de 21e eeuw kunnen geven.

Er zijn behoorlijk wat van de sessies en alle keynotes nog eens rustig, thuis op de bank of op kantoor (of in de klas natuurlijk) terug te kijken op de video-pagina. Klik ook zeker op het logo van Presentations2Go want die hebben mijn sessie over het fenomeen TeachMeet ook opgenomen, net als nog een hele reeks andere leuke workshops.

Om nog even terug te komen op die edubloggers (die en masse aanwezig waren): het is inmiddels al een ware traditie om op de vooravond van Dé Onderwijsdagen met een grote groep edubloggers (en wat lezers) uit eten te gaan. En ook dit jaar weer hebben Karin Winters en Liesbeth Manteldat prima geregeld. En als extra bedankje een snel filmpje daarover (zodat je weet dat je volgend jaar óók moet komen).

Edubloggersdiner from Helikon on Vimeo.

Delano Utrecht - bijna 30 edubloggers en eten en drinken

Lees verder ...

Outlook2Mac

Op November 8, 2010 Door Fons

Lees verder ...

Sfeervol innoveren – European Laptop Institute

Op November 2, 2010 Door Fons

Conferenties over onderwijs en technologie komen in soorten en maten. Je hebt enorme evenementen waar je makkelijk verloren loopt, maar er zijn er ook die gezellig en intiem zijn, die bijna een reunie zijn en waar niet per se de commercie voorop staat. Dat laatste is een knappe prestatie die je wel de nodige jaren van zorgvuldig programeren en organsiseren kost. De i&i is daar wat mij betreft in Nederland een goed voorbeeld van.

Het format van conferenties en (vaak aanpalende beurzen) begint wat sleets te worden. Dat maakt het voor organisatoren dan ook niet per se makkelijker om een aantrekkelijk evenement neer te zetten. Bovendien hoor je ook vaak dat er té weinig doelgroep (leraren) de gelegenheid krijgt om deel te nemen. Dat maakt de onderneming van de American School in The Hague (ASH) des te lovenswaardiger. Het is het team van de ASH namelijk gelukt om met het European Laptop Institute een sfeervolle, inspirerende en optistische conferentie neer te zetten.

De sfeer werd voor een belangrijk deel bepaald door de niet-alledaagse en inspirerende keynote sprekers. Op vrijdagavond was het Gary Stager. Op basis van bijna 20 jaar werken met laptops in het onderwijs kwam hij met 10 things to do with a laptop. Stager is een even provocerende als inspirerende spreker. Zo stelde hij onder meer dat hij zich niet kan voorstellen dat scholen zich niet bezighouden met het invoeren van laptoponderwijs. Het was in elk geval meer dan genoeg stof tot gesprek tijdens het diner dat op zijn keynote volgde. Ik wil zijn verhaal nog wel in een aparte post proberen samen te vatten.

De dag werd vervolgens op zaterdagochtend geopend door John Davitt. Ik kende John van de Apple Education Leadership Series in januari en had hem ook al ontmoet tijdens de TeachMeet @ BETT een aantal dagen later. Het is niet eenvoudig om uit te leggen hoe een presentatie van John in z'n werk gaat. Het is een malle mix van stand up comedy, diepere gedachtes over onderwijs, innovatie en technologie en een showcase van handige apps, tools en toepassingen. Een twitterbericht over Johns presentatiestijl off the wal. Dat zegt het volgens mij wel een heel eind.

De keynote op de zondagochtend (Den Haag uit én heel vroeg is altijd lastig) was Tim Rylands, die ik net John Davitt had leren kennen tijdens de Apple Education Leadership Series en de TeachMeet. Het is nog ondoenlijker om een keynote van Tim Rylands te omschrijven. Zijn presentaties zijn theatrale one man shows, die heen en weer vliegen tussen good practice, actieve beleving, scherpe grappen en inspirende voorbeelden van authentiek leren met technologie als verbindende factor. En of het nu de dieren van de Serengeti ontdekken is met de Wii of het maken van een interactief spel met PowerPoint, het is ongelooflijk en bijna magisch wat Tim bereikt met kinderen.

Maar dat was natuurlijk niet alles, want zowel op zaterdag als op zondag waren er (natuurlijk, want het blijft een congres) de onvermijdelijke workshops. Daar zat wel verschil in kwaliteit in uiteraard. De sessie met een bevlogen 1:1-docent die vertelde over (in essentie) zijn klassenmanagement en de rol van laptops en Moodle daarin was erg leuk. De (gesponsorde, zo ontdekte ik toen ik eenmaal binnen was) sessie over hoe je een laptopprogramma implementeert was precies van het soort zoals je ze niet wilt: volledige focus op de technologie, de laptops als uitgangspunt.

Opvallend was de positieve atmosfeer in de sessies (ook die van mezelf) en tijdens de gesprekken met andere deelnemers. Er hing een prettig soort vanzelfsprekendheid met betrekking tot laptopleren. Opmerkelijk was wel dat er er geen enkele Nederlandse school aanwezig was. De deelnemers van internationale scholen kwamen van over de hele wereld (Lima, Shanghai, Singapore en een aantal Amerikaanse steden) En ik denk dat ze volgend jaar weer komen,maar dan met veel meer.

Lees verder ...

Maan Roos Vis op je iPod

Op October 25, 2010 Door Fons

Lees verder ...

Mac | iPad | Leren | Professionaliseren

Radio Lingua Festive Phrases

Mag ik jullie aandacht?

MacBeurs.be

De stilte na Mitra

Profiel: Science Leadership Academy

Onderwijs: sneller en goedkoper

Helikon deed Dé Onderwijsdagen 2010

Outlook2Mac

Sfeervol innoveren – European Laptop Institute

Maan Roos Vis op je iPod

Pages

The Latest

Finland calling - ervaring gezocht met sociale media en digitaal publiceren

More